کارگاه شماره ٢ ارزش یابی کیفی -توصیفی

کارگاه شماره ٢ : 

    سوالچرا باید از ارائه بازخوردهای کمی ( نمره ای )

 در فرایند یاددهی – یادگیری خود داری کرد ؟

دلایل زیادی با پشتوانه نظری کافی داریم ( پیشنهاد می گردد کتاب« مدیریت بازخورد » را مطالعه فرمایید ) که  در دوره ابتدایی با توجه به ویژگی های سنی و روانشناختی دانش آموزان ،بهتر است  از این دست از بازخوردها در فرایند یادگیری دانش آموز  خودداری کنیم  چراکه این نوع از بازخورد ها  :

v     چون زبانی قابل فهم برای برقراری ارتباط ندارند ،تفسیر درستی از موفقیت ها و خطاهای  دانش‌آموزان ارائه نمی‌نماید .

v      چون توصیه‌هایی برای توسعه و بهبود یادگیری ارائه نمی نماید  دانش آموزان ازروند و چگونگی  تلاش، پیشرفت و موفقیت‌های خود آگاه نمی گردند  .

v     دانش آموزان در مهندسی جریان یادگیری جایگاه خود را به خوبی درک نمی نمایند .

v     به دانش آموزان کمک نمی کند تا با محتوای مباحث درسی عمیقاً درگیر شوند.

v      فرآیند یادگیری  دانش‌آموزان را سست می‌نمایند

v     و...

توصیه می شود نظرات دوستانم را که همگی از مدرسان ارزشیابی کیفی – توصیفی می باشند را مطالعه فرمایید : 

 سید محمد رضا موسوی زاهد   که خود از دانایان این حوزه می باشد  در پاسخ به این پرسش می نویسد : زمانی که بحث ،ارزشیابی از کیفیت آموزش ویادگیری بهینه است،به هیچ وجه نمی توان به نمره به عنوان بازخورد مناسبی دل بست.تصور کنید کارنامه ای به اندازه ی یک چهارم کاغذ a4 پراز نمرات بیست در اختیار دانش اموز ووالدین او قرار می گیرد.اولین پرسش آن است که چه اندازه این نمرات قطار شده پشت سرهم ، برای والدین وخود دانش آموز اطمینان حاصل می کند که وی از نظر عاطفی، اجتماعی،اخلاقی ،اعتقادی و.. رشد کرده است.اگر این چنین است چرا دانش آموزان دارای نمره انضباط 20در اجتماعی نمی توانند نقش خود را به عنوان شهروندی موفق ایفا نمایند.چرا با آنکه معدل کل بیست داشته اند در بسیاری از عرصه های علمی واخلاقی دارای افت شدیدند.مقوله کیفیت وادی دیگری را برای بازخور می طلبد.بازخوردی که واقعیات درونی دانش آموز وایده ها ،خلاقیت ها، نگرشهای ناب اورا بسنجد و بزرگنمایی کند.هیچگاه نمره از چنین قدر ومنزلتی برخوردار نبوده است ونتایج حاصل از شیوه های سنتی ،نمره گرا وامتحان محور نمودی از ناتوانی نمره به عنوان بازخوردی عمل گرا ، متقن .منطقی می باشد.

   اسدالله نوروزی  اعتقاد دارد  : هدف اصلی بازخورد در ارزشیابی آگاهی فراگیر از نتیجه‌ی تلاش خود و دریافت راهنمایی برای اصلاح نقاط ضعف یادگیری (تکوین یادگیری) می‌باشد با ارایه‌ی بازخورد کمی هیچ گاه این نتیجه حاصل نمی‌شود زیرا این بازخوردها خود نیاز به توصیف و تبین دارند.در بازخورد کمی تمرکز بر بخش دانستنی‌ها و معلومات است و اهداف عاطفی و مهارتی کمتر قابلیت تبدیل به عدد را دارند در بخش دانستنی هم فقط یادآوری و حافظه پروری تقویت می‌گردد و به تفاوت‌های فردی و خلاقیت ها  و کاربرد آموخته‌ها در موقعیت جدید کمتر پرداخته می‌شود.
در بازخورد کمی هیچ گونه توضیحی در خصوص روش‌ها و شیوه‌های یادگیری(بازخورد فراشناختی) به فراگیر ارایه نمی‌گردد.و در نهایت بازخورد کمی باعث گم شدن هدف اصلی آموزش و پرورش و جایگزین شدن نمره به جای یادگیری می‌شود که خود پیامدهایی چون تقلب ، رقابت ناسالم، استرس و اضطراب و یکی از موانع جدی خلاقیت را به دنبال دارد.( ) 

  رجبعلی کاریزنوی می نویسد : ازآن جا که همه اطلاعات و آموخته ها ورفتارهای  فراگیران در قالب نمره نمی گنجد به عنوان نمونه دانش آموزی که از درس دیکته ای که شامل صد کلمه می باشد فقط بیست کلمه را غلط بنویسد معلّم به اونمره صفر می دهد گذشته از این که در روحیه ی او اثر منفی می گذارد نمره تنها به خودی خود اثر مطلوب در یادگیری فرا گیران ندارد. سوال این است آیا تنها نمره برای بهبود وضعیّت فرا گیر کافی است ؟ در حالی که دانش آموزی که حدود هشتاد کلمه را درست نوشته ولی تنها به جرم نوشتن بیست کلمه اشتباه نمره صفر ( هیچ ) می گیرد وآن چنان در روح .جسم دانش آموز تاثیر منفی می گذارد که در رفتار وعملکرد دانش آنوز به وضوح دیده می شود وحتّی سالها اثر شوم آن باقی می ماند چه بسا سبب ترک تحصیل فرا گیر شو د.

در مورد امتحانات کتبی دیگر مانند ریاضی وعلوم ودروس دیگر معلم فقط به حاصل عمل ( فراورده ) ثوجّه می کند وآن را بامقیاس کمی اندازه گیری می کند در حالیکه به یقین توانایی هایی در دانش آمزان وجود دارد که در جریان وفرایند و بیان محتوا ویا مرحله بکار بستن آن مطلب روشن تر می شود مه اصلا با قالب های کمی قابل انئازه گیری نیست وبا باز خورد به جا ومناسب که به فرا گیران داده می شود اورا به اصلاح رفتار وارتقاء یادگیری سوق می دهد .

معمولا دانش آموز واولیا ایشان فقط به نمره می نگرند ونسبت به ضعف وقوّت او قضاوت می کنند که دو حالت دارد در صورت تشخیص قوی بودن فرزند خود این تصور در ذهن اوایجاد می شود که دیگر نیاز به تلاش ، مطالعه وتحقیق بیشتر در او خفته می شود .ودر صورت ضعیف بودن دانش آموزاو چگونه می تواند با دیدن نمره مشکلات خود را حل کند . در صورتی که( نمره کم ) مانند سوهان جسم وروح اورا می آزارد . در حالی که باز خورد مناسب وبه موقع است که می تواند فرا گیر را از لبه پرتگاه رهایی بخشد فراگیر هم می تواند به نقاط قوت خویش پی ببرد وآنان را سکوی پرتاب خویش قرار دهد وهم به کمک راهکارهای مناسب معلم می تواند نقاط ضعف خود را برطرف نماید ( باز خورد مناسب ) لازم به ذکراست که فرا گیر ومعلم باید: (بدانند که همه چیز را همگان می دانند و همگان هنوز از مادر زاده نشده اند ) پس باز خورد به موقع است که می تواند به یاد گیری وعمق بخشیدن وفرایند رسیدن به آن را تسهیل نماید .

 باز خورد به منزله نسخه ای می ماند که هم درد را تشخیص داده وهم راهکارهای مناسب ( درمان ) در آن گنجانده شده است .بدون این که به شخصیت فرد آسیبی برساند در صورتی که هیچکدام از مزایای بازخورد صحیح وبه موقع در نمره ومقیاس های کمی به چشم نمی خورد .
در باز خورد می توان به تفاوت های فردی کاملا توجّه نمود در حالی که در نمره باید چشم خود را برروی بسیاری از واقعیت ها بست .
با باز خورد توصیفی است که فراگیر پی می برد در چه موقعیتی قرار دارد وچه فعّالیت هایی را باید انجام دهد در صورتی که با نمره عددی این موارد محقق نمی شود .
باز خورد همچون غذایی رشد دهنده ی عزت نفس خود باوری وانگیزش لازم برای حرکت وتلاش وکوشش در دانش آموزان را فراهم می گرداند که در نمره وکمیت های عددی برعکس باعث شدّت بخشیدن به ضعف دانش آموزان ضعیف می گردد .

باز خورد فرایندی است که یاد گیرنده بدان وسیله از چگونگی یاد گیری خود آگاه می شود وهمین باعث می گردد تا نسبت به اصلاح رفتار خویش اقدام کند باز خورد سبب می شود که فرا گیر نسبت به موقعیت خود آگاه شود . ونمره از این مهم بر خوردار نیست.
در باز حورد است که دانش آموزمی داند چه وضعیّتی دارد وچگونه می تواند وضعیت خود را بهبود بخشد در حالی که با نمره عددی دانش آموز فقط تا حدودی به وضعیت خود پی می برد .آن چه برای دست اندر کاران ، اولیا ومعلمان مهم است دست یابی به توصیف کامل از تلاش ها ، پیشرفت ها وموقعیت دانش آموزان برای ارائه ی کمک وتسهیل شرایط یاد گیری بهتر برای آنان است .که ایم موارد در نمره عددی خیلی کم رنگ است .
باز خورد موثر آموزشی مبتنی بر عملکرد واقعی دانش آموز در فرایند یادگیری از اساسی ترین وزیر بنایی ترین مفاهیم است به طوری که باعث سهولت ، بهبود واستمرار یادگیری دانش آموزان واصلاح و تغییر عملکرد آن ها می شود در صورتی که معلم نمی تواند از نمره دم به یاعت استفاده کند ( در یک جلسه در س چند بار )

 باز خورد فرایندی است که یاد گیرنده بدان وسیله از چگونگی یاد گیری خود آگاه می شود وهمین باعث می گردد تا نسبت به اصلاح رفتار خویش اقدام کند باز خورد سبب می شود که فرا گیر نسبت به موقعیت خود آگاه شود . ونمره از این مهم بر خوردار نیست.
در باز حورد است که دانش آموزمی داند چه وضعیّتی دارد وچگونه می تواند وضعیت خود را بهبود بخشد در حالی که با نمره عددی دانش آموز فقط تا حدودی به وضعیت خود پی می برد .آن چه برای دست اندر کاران ، اولیا ومعلمان مهم است دست یابی به توصیف کامل از تلاش ها ، پیشرفت ها وموقعیت دانش آموزان برای ارائه ی کمک وتسهیل شرایط یاد گیری بهتر برای آنان است .که ایم موارد در نمره عددی خیلی کم رنگ است .
باز خورد موثر آموزشی مبتنی بر عملکرد واقعی دانش آموز در فرایند یادگیری از اساسی ترین وزیر بنایی ترین مفاهیم است به طوری که باعث سهولت ، بهبود واستمرار یادگیری دانش آموزان واصلاح و تغییر عملکرد آن ها می شود در صورتی که معلم نمی تواند از نمره دم به یاعت استفاده کند ( در یک جلسه در س چند بار ) منابع :مدیریت باز خورد
راهنمای ارائه ی باز خورد در ارزشیابی کیفی توصیفی
 مرتضی شکوهی – بهمن قره داغی    

    به زعم  قاسم بایرام زاده :  از مزایای ارزشیابی کیفی-  توصیفی می توان به  کاهش اضطراب و رقابت های ناسالم و تنش های روحی در یادگیری دانش آموزان را نام برد،تا مطابق آن به تدریج دانش آموزان،معلمان و والدین به جای گرایش به سمت نمره،به آموزش و پرورش کیفی بر پایه مهارت های زندگی روی آورند.دریافت بازخورد کمی(نمره ای) از سوی معلم فرآیند یادگیری دانش آموزان را سست می کنددر حالی که بازخوردهای توصیفی،بازخوردهایی با معنا و موثری هستند که دانش آموزان را در جهت شناخت وضعیت پیشرفت یادگیری خود قرار می دهند.و آنان همچنین از این طریق رهنمودهایی برای بهبود یادگیری دریافت می دارند.و نگران کسب نمره نیستند.آنها به دنبال شناخت اشتباه خود در فعالیت های یادگیری هستند.و این فرهنگ در والدین نهادینه شده که به جای نمره از فرزندش می پرسد که«امروز چه  یاد گرفته ای»این عوامل سبب می شود که مسافر کوچک سفر یادگیری سفرش را با آرامش خاطر و اعتماد به نفس کامل دنبال کند.تحقیقات نشان داده است که وقتی معلم به دانش آموز پیشنهاداتی در جهت بهبود کارش می دهد،اگر با اعلام نمره ی دانش آموز همراه باشد،آن پیشنهادات عملاً بی اثر می شوند.درست مثل این که اصلاً ارائه نشده اند.دانش آموزان به دریافت پیشنهادهای غیر امری که آنان را به فکر وا می دارد و یا روش هایی برای بهبود وضع آنان همراه است،علاقه مندی نشان می دهند.

کلید موفقیت«سنجش برای یادگیری»بازخوردتوصیفی است.بازخورد توصیفی ارتباط روشنی بین تفکر دانش آموزان و یادگیری هایی که از  آنها انتظار می رود،ایجاد می کند،تفسیرهای ناقص و فاقد درک را نشان می دهد،برای دانش آموز قدرت کنترل بر مراحل بعدی یادگیری تدارک می بیند و نمونه ای از کار خوب عرضه می کند.

منابع و مآخذ:

باپوشه کار دانش آموزان چکار کنیم .

جمع بندی مطالب کارگاه بین المللی شماره  ( ١ )  ارزش یابی کیفی -توصیفی  

سوال چند نفر از همکاران معلم این بود که :

با  پوشه کار دانش آموزان :

  الف) قبول شده در خرداد  

ب) نیاز به تلاش بیشتر در خرداد 

 و ج) نیاز به تلاش و آموزش مجدد  در شهریور ماه ؛ 

                                   چکار کنیم ؟

 با عنایت به اینکه فرصت محدودی پیشرو داریم و ممکن است پاسخ به سوالات این کارگاه برای اقدام همکاران مهم باشد  منتظر اعلام دیدگاهای سایر اندیشمندان این عرصه نمی مانیم .لذا  ضمن تشکر از دوستانی که در ارتباط بودند و به ویژه


 

ادامه نوشته

جمع بندی مطالب کارگاه بین المللی شماره  ( ١ )  ارزش یابی کیفی -توصیفی   

جمع بندی مطالب کارگاه بین المللی شماره  ( ١ )  ارزش یابی کیفی -توصیفی  

مدیر کارگاه :  بهمن قره داغی

 دی ماه 1389 خورشیدی

 مقدمه :

  همیشه با خودم که خلوتی خرم فراهم می آورم و به بایسته های شغلی خویش می اندیشم ، فرودهای فراخویشی بسیاری, روحم را در خود مچاله می گرداند و حیف حیف حیف که در این وادی پر فرود و فراز , کاری که بایسته باشد و انجام اش را در توان خود ببینم، نمی یابم. به قولی : «هرچه می بینم نمی خواهم  وآنچه می خواهم نمی یابم »هر جا که اندیشه ای پرواز داده ام صیادی که نه معنای پرواز را می فهمد و نه پرواز دیگران را تاب می آورد به کمین دیده ام لذا گاهی به ناچاری تنها به آسمانی که در خود پرورش می دهم پروازم را دوره می کنم  .

 چقدر دلم می خواهد فردای فرزانگی فرزندان این سرزمین و حتی  تمام ممالک دنیا را ببینم . چقدر روزگار آبی بشریت را عشق می ورزم و چقدر حضور در کلاسی  ورای مرزها را لیکن با شناسنامه ی خودی ، دوست می دارم و، دریغ  دریغ دریغ که (( دست ما کوتاه و خرما برنخیل )) .

 ارزش یابی کیفی – توصیفی  دریچه ای است که راه رسیدن به این آرمان شهر بایسته و پر از زیبایی را به من باز می شناساند و برای همین تلاش می کنم  تا این  وادی را چنانکه دانش آموزم , آموزگار نیز باشم  .

 در این راه ، دوستان خوبی عصای  حرکت این خواسته شده اند از ایران و کره و افغانستان و ارمنستان گرفته تا محمدی عزیزم در روستای حسین آباد کردستان و ....

  ضمن تشکر و سپاس از همه  بهتر دیدم ضمن اینکه همکاران اندیشه ورم( آقایان و خانم ها :  سیدمحمدرضا موسوی زاهد , محمد حسن محقق معبن , رجبعلی کاریزنوی ,  داداشیان‎ , اسدالله نوروزی ,  , مهین , موسوی  , صدیقه گلی و... )  که با قلم  روان خویش نقش ماندگاری افریده اند  و مطالب بسیار جالبی نگاشته اند  مقاله دوست عزیزم آقای دکتر ایرج خوش خلق را  که از انسجام خوبی برخوردار است و خود از محققین و اندیشه نشینان ارزش یابی کیفی – توصیفی است را تقدیم شما همراهان خوبم نمایم  :

ارزشیابی کیفی - توصیفی چه چیزی نیست؟

1)ارزشیابی  کیفی - توصیفی حذف نمره نیست

برخی از معلمان، مدیران بویژه مسوولان عالی تصمیم گیرنده، در تعریف   ارزشیابی کیفی - توصیفی اعلام می‌دارند "  ارزشیابی کیفی - توصیفی آن نوع ارزشیابی است که در آن نمره وجود ندارد، این گروه از افراد با هر گونه کمی سازی یا جایگزینی عدد در ارزشیابی پیشرفت تحصیلی مخالف هستند و گمان می‌کنند با ورود عدد در قالب نمره بهداشت روانی دانش آموزان در معرض خطر قرار گرفته و ماهیت یادگیری آنان سطحی خواهد شد. این افراد همچنین گمان می کنند که با حذف عدد (نمره) ارزشیابی تحصیلی از حالت کمی درآمده و خود بخود کیفی می‌شود به عبارت دیگر،   ارزشیابی کیفی - توصیفی کیفی است زیرا در آن عدد وجود ندارد.

در پاسخ به گمانه‌های این افراد باید گفت حذف نمره بدون جایگزینی راهکارهای مناسب نه تنها ارزشیابی تحصیلی را کیفی نخواهد کرد بلکه از عینیت و اعتبار اندازه‌گیری فرایند‌ها؛ مهارت‌ها و فراورده های یادگیری دانش آموزان نیز خواهد کاست. اصولا عدد در سنجش آموزشی کارکردهای متفاوتی دارد. اولین و مهم ترین کارکرد عدد، اندازه‌گیری یا کمی سازی صفات و یا توانایی های (پیشرفت یادگیری) دانش آموزان است. بدون اندازه گیری مهارت‌ها و فراورده‌ها معلم قادر به قضاوت ارزشی و ارایه‌ی بازخوردهای توصیفی معتبر نخواهد بود. معلم کلاس به هنگام قضاوت در مورد نحوه و یا میزان یادگیری دانش آموز باید اطلاعات حاصل از ابزار های سنجش را با ملاک های از پیش تعیین شده مقایسه کند؛ سپس براساس نتایج این مقایسه نسبت به ارایه‌ی بازخوردهای توصیفی کتبی و یا شفاهی اقدام کند. همانطور که ملاحظه می‌شود کیفیت قضاوت و نیز درستی ماهیت بازخوردها طوری که دقیقاً نقاط قوت و ضعف دانش آموز را شناسایی کرده و راهکارهای مناسب ارایه شود، شدیداً به اعتبار اطلاعات حاصل از ابزارهای سنجش کلاسی چون فرم‌های مشاهده آزمون‌های مداد ـ کاغذی، عملکردی و پوشه کار وابسته است. به کلامی دیگر،اعتبار اطلاعات به عینی بودن یا اندازه‌گیری کمی (غیرذهنی) توانایی یادگیری دانش آموزان وابسته است. عدد اگر در ارزشیابی تحصیلی( در قالب نمره) نقش اندازه‌گیری را ایفا کند ، نه تنها عینیت اطلاعات را تضمین می کند بلکه هیچ‌گونه اضطراب امتحان و نیز کاهش اعتماد بنفسی را نیز در دانش آموزان ایجاد نخواهد کرد.

مشکل زمانی است که از عدد به عنوان وسیله‌ای برای ارایه ی بازخورد استفاده می‌شود. اصولا در مصوبه‌ی شورای عالی آموزش و پرورش (که در  مقدمه ی این مقاله به آن پرداخته شد) اشاره‌ای به حذف عدد به عنوان یک موضوع اندازه‌گیری نشده است، آنچه در این مصوبه به آن تاکید شده است تغییر مقیاس کمی به کیفی است. یعنی کاهش نقش نمره به عنوان بازخورد و جایگزین کردن توصیف های شفاهی و کتبی به جای آن می باشد. بنابراین وقتی از نمره یا عدد به عنوان یک عامل بازخورد تحصیلی استفاده شود این عمل نه تنها اضطراب امتحان را در دانش آموزان افزایش می‌دهد بلکه به دلیل نارسا بودن ماهیت بازخورد عددی که در آن هیچ‌گونه اطلاعاتی در مورد نحوه یادگیری به دانش آموز
ارایه نمی شود، سطح کیفی یادگیری از "درک کردن عمیق‌اطلاعات" به پایین ترین سطح یعنی
"حفظ طوطی‌وار اطلاعات"تنزل پیدا می کند. تمام متخصصان روان‌سنجی در این موضوع اتفاق نظر دارند که بازخوردهای تحصیلی نباید به صورت کمی باشد. نتایج ارزشیابی های به عمل آمده توسط پژوهشگاه نیز به خوبی نشان داد که ارایه‌ی باخوردهای توصیفی به جای بازخوردهای عددی اضطراب امتحان را تا حد قابل ملاحظه‌ایی کاهش می‌دهد (همان منبع). بنابراین حذف نقش عدد به عنوان بازخورد نباید مسوولان آموزشی را به اشتباه به این جهت گیری سوق دهد که نقش عدد به عنوان اندازه‌گیری نیز می باید از نظام آموزشی حذف شود. کارکردهای عدد به عنوان 1) بازخورد و 2) اندازه‌گیری با یکدیگر  کاملا"متفاوت هستند. در تمام کشورهای پیشرفته و در حال توسعه و در نزد تمام متخصصان سنجش آموزشی بر نقش عدد به عنوان واحد اندازه‌گیری که به اطلاعات اعتبار و عینیت می بخشد تاکید بسیار می شود. بنا براین آنچه که در بین متخصصان مطرح است تغییر نقش عدد به عنوان بازخورد کمی به بازخوردهای توصیفی است ونه حذف عدد به عنوان وسیله ایی برای اندازه گیری در ارزشیابی تحصیلی.

 

2-             ارزشیابی  کیفی - توصیفی ارتقای خودبخودی نیست

برخی دیگر از معلمان بویژه مسوولان عالی تصمیم گیرنده، جنبش تعییر ماهیت نظام ارزشیابی تحصیلی را با ارتقای خود بخودی دانش آموز از پایه های تحصیلی پایین‌تر به بالاتر برابر قلمداد می‌کنند. به گمان این افراد در نظام ارزشیابی تحصیلی نباید سرنوشت دانش آموزان با تصمیم‌گیری های آموزشی معلم دستخوش تغییرات اساسی آن هم در جهت افت تحصیلی شود. در نظام فلسفی این افراد مردودی جایگاهی ندارد و دانش آموز باید صرفا با سپری کردن واحدهای درسی یک پایه تحصیلی پایین تر در طول یک سال تحصیلی، خود به خود به پایه های تحصیلی بالاتر ارتقا یابد. این افراد در مقام عمل هیچ گونه الگو یا نظام عملیاتی خاصی که از طریق  آن ضعف دروس پایه های پایین تر تحصیلی به هنگام گذر به پایه های بالاتر تحصیلی باید شناسایی و جبران شود ارایه نمی‌دهند .

طراحان این نوع تعریف از   ارزشیابی کیفی - توصیفی که عمدتاً مجریان و برنامه‌ریزان طراز اول نظام آموزشی هستند صرفا برای پاک کردن معضل افت تحصیلی بویژه مردودی و کاستن تدریجی آمار آن تا حد حذف آن، بدون داشتن یک الگو یا برنامه‌ی عملیاتی مشخص این جهت گیری را در آموزش و پرورش پیش گرفته اند و برانجام آن نیز تاکید دارند. در پاسخ به گمانه‌های این افراد باید گفت ارتقای خود به خودی زمانی در نظام آموزشی یک کشور قابل اجرا است که در کل نظام آموزشی از درون دادها و فرایندها تا برون دادهای آن یک بازنگری جامع و اساسی انجام گیرد. تا زمانیکه اصلاح یکپارچه در عناصر ارزشیابی انجام نگیرد. تغییر در یکی از عناصر زیربنایی آن یعنی ارزشیابی نه تنها سودی برای آموزش و پرورش نخواهد داشت بلکه در دراز مدت بر کیفیت و کمیت یادگیری (سواد تحصیلی) دانش آموزان نیز تاثیر منفی خواهد گذاشت. در برخی از کشورهای پیشرفته و یا در حال توسعه که ارتقای خود به خود در آن ها رواج دارد، اصلاحات در تمام عناصر نظام آموزشی از مدت ها سال قبل به تدریج ایجاد شده است؛ سپس این کشورها  پس از گذر از یک دوره‌ی تقریبا 15 ساله به اجرایی کردن "ارتقای خودبخودی" در مدارس پرداختند. برای مثال در مدارس و آموزشگاه‌های این کشورها، معلمان طوری متخصص و علمی تربیت شده اند که می توانند از یک سو براساس شواهد کیفی ـ عینی شخصا نسبت به ارتقای دانش آموزان اقدام کنند، از سوی دیگر به طور همزمان دانش آموزان با ضعف تحصیلی در یک واحد درسی را که به پایه های بالاتر ارتقا یافته اند شخصا تحت پوشش آموزش های جبرانی قرار دهند.

 

3ـ   ارزشیابی کیفی - توصیفی تهیه و اجرای ابزارهای پیچیده‌ایی چون پوشه ی کار نیست

گروهی دیگر از افراد نظام آموزشی   ارزشیابی کیفی - توصیفی را با ابزارهای سنجش به کار رفته در آن تعریف می کنند. برای مثال می‌گویند در   ارزشیابی کیفی - توصیفی معلمان از ابزارهای پیچیده‌ای چون آزمون های عملکردی و پوشه کار جهت سنجش یادگیری دانش آموزان استفاده می‌کنند. آنان گمان می‌کنند چون این ابزارها کیفیت یادگیری را مورد سنجش قرار می‌دهد بنابراین ارزشیابی کیفی است. در پاسخ به گمانه‌های این افراد باید گفت ارزشیابی بویژه ارزشیابی از یادگیری دانش آموزان حداقل دارای سه عنصر اساسی یعنی 1ـ ابزارهای جمع‌آوری اطلاعات 2ـ ملاک های قضاوت 3ـ و بازخوردهای تحصیلی است.

ارزشیابی از یادگیری زمانی کیفی خواهد بود که در دیگر عناصر ارزشیابی چون ملاک های قضاوت و بازخودها نیز از لحاظ ماهیت تغییرات اساسی ایجاد شود. صرف تغییر نوع ابزارهای سنجش طوری که کیفیت یادگیری را به سنجد نشانگر کیفی بودن ارزشیابی نخواهد بود. گویی اینکه در اجرای کنونی   ارزشیابی کیفی - توصیفی  در مدارس حتی ابزارهایی که از آن‌ها به عنوان روش های سنجش کیفی یاد می شود( چون پوشه کار و آزمون عملکردی) نه به درستی تهیه می گرددو نه به درستی اجرا می شود . نتایج پژوهشگاه نشان داده است. در طول اجرای آزمایشی 5 ساله ی   ارزشیابی کیفی - توصیفی (ویکسال پس از تمدید آن) هنوز هیچ یک از معلمان مدارس  به دلیل فقدان منابع آموزشی معتبر و نیز پایین بودن سطح کیفی کلاس های آموزشی  حتی یک آزمون عملکردی برای سنجش دروس تهیه نکرده‌اند چه برسد که از آن برای جمع آوری اطلاعات نیز استفاده کنند. محتوای پوشه کار نیز هنوز ناکامل است و عناصر تشکیل دهنده‌ی آن بیشتر براساس اصول نظریه‌های رفتاری تکمیل می شود و از اصول نظریه‌های شناختی نگری در تهیه محتوا استفاده نمی‌شود. بنابراین نمی توان   ارزشیابی کیفی - توصیفی را با استناد به ابزارهای سنجش موجود در آن که ناقص و نارسا نیز است تعریف و کیفی قلمداد کرد.

 4ـ   ارزشیابی کیفی - توصیفی ارزشیابی مستمر نیست.

برخی از مسوولان بویژه معلمان،   ارزشیابی کیفی - توصیفی را با ارزشیابی مستمر برابر قلمداد می‌کنند. به گمان این افراد   ارزشیابی کیفی - توصیفی یعنی اجرای مستمر انواع ابزارها و ارایه مستمر بازخوردهای توصیفی درجه بندی شده در کلاس درس است. در پاسخ به گمانه های این افراد باید گفت مفهوم ارزشیابی مستمر در نظام آموزشی ایران پس از اجرای آزمایشی دونوبتی کردن امتحانات آموزش دوره ابتدایی و راهنمایی و تغییرات اساسی در آیین نامه های ارزشیابی هویت پیدا کرد. نتایج ارزشیابی های به عمل آمده توسط پژوهشگاه در سال‌های 1379 و 1380 در ارتباط با اجرای آزمایشی دو نوبتی شدن امتحانات نشان داد که پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزانی که یک نوبت از امتحانات آنان کاسته شده بود در مقایسه با دانش آموزانی که سه نوبت امتحان را تجربه می‌کردند  نه تنهاکاهش پیدا نکرده بلکه در برخی از دروس نیز به پیشرفت هایی دست یافته اند (خوش خلق، شریفی، 1379و 1380) *. شورای عالی آموزش و پرورش بر اساس این یافته ی ارزشیابی، در آیین نامه امتحانات دوره‌ی آموزش عمومی تغییرات بنیادی ایجاد کرد. در این آیین نامه نه تنها یک نوبت از سه نوبت را کاهش یافت  بلکه در یک ماده‌ی آن  جایگاه وسهم ارزشیابی مستمر با اختصاص نمره به آن تعریف و مستحکم شد. این ماده ازآایین نامه مدارس را ملزم می کرد تا در جمع‌بندی نمره نهایی در کارنامه‌های ترم اول و دوم، سهم عددی ارزشیابی تکوینی را نیز لحاظ کنند. از آن به بعد معلمان در کلاس درس برای پیشگیری از اثرات منفی کاهش یک نوبت از سه نوبت امتحان در افت تحصیلی دانش آموزان ، به صورت مکرر و مستمر نسبت به اجری انواع ارزشیابی های کلاسی و درج نمره برای آن  اقدام کردند. مسوولان آموزشی پس از تجربه ی چند ساله‌ی ارزشیابی مستمر در مدراس بویژه پایه های دوره آموزش ابتدایی به این نتیجه رسیدند که اجرای مستمر انواع ابزارهای سنجش و قضاوت های ارزشی در کلاس درس  نه تنها کیفیت یادگیری دانش آموزان را افزایش نداده است بلکه علاوه بر افزایش اضطراب امتحان در آن‌ها، افت تحصیلی بویژه آمار مردودی را نیز ارتقا داده است. مقامات عالی تصمیم گیرنده با تشکیل چندین نشست کارشناسی سرانجام در شورای عالی آموزش و پرورش با تصویب مصوبه ای، زمینه ی جایگزینی نوعی ارزشیابی به نام   ارزشیابی کیفی - توصیفی را به جای ارزشیابی مستمر در دوره‌ابتدایی صادر کردند. از این رو با توجه به ذکر تاریخچه‌ای از پدید آیی مفهوم ارزشیابی مستمر، خوانندگان باید به این نکته رسیده باشند که   ارزشیابی کیفی - توصیفی همان ارزشیابی مستمر نیست.

 5ـ   ارزشیابی کیفی - توصیفی یک مدل جدید ارزشیابی نیست

برخی از مسوولان بویژه افرادی که در حوزه های پژوهشی فعالیت دارند گمان می کنند که   ارزشیابی کیفی - توصیفی یک الگویی جدید از ارزشیابی است. این افراد گمان می کنند که در حوزه‌ی ارزشیابی تحصیلی یک الگوی منحصر به فردی ارایه داده اند و انتظار دارند که این الگو به تدریج نه تنها در دوره‌ی ابتدایی بلکه در دوره‌ی راهنمایی نیز اجرا شود. در پاسخ به گمانه های این افراد باید گفت تقسیم بندی انواع ارزشیابی برای اولین بار توسط اسکریون یکی از متخصصان حوزه ارزشیابی از برنامه ها با توجه به اهداف و زمان اجرای ارزشیابی در سال های 1955 به بعد مطرح شد. اسکریون ارزشیابی را به دو نوع ارزشیابی 1) ارزشیابی تراکمی و2) تکوینی تقسیم بندی کرد. اسکریون ارزشیابی تراکمی را ارزشیابی از اهداف و برون داده های برنامه و ارزشیابی تکوینی را ارزشیابی از برنامه‌ی در حال تکوین تعریف کرد. این دو نوع ارزشیابی بویژه ارزشیابی تراکمی توسط تایلر مورد حمایت نظری و عملی قرار گرفت و سرانجام توسط بلوم برای ارزشیابی از یادگیری کاربرد پیدا کرد. تایلر و بلوم به پیروی از سنت رفتاری نگری در توسعه و نهادینه کردن این دو نوع ارزشیابی یعنی ارزشیابی تراکمی یادگیری و ارزشیابی تکوینی یادگیری سهم به سزایی داشتند. در دوره های بعد متخصصان پیرو رویکرد رفتاری ـ شناختی محتوای ارزشیابی تکوینی را تا حد معناداری تغیر دادند و اثرات مثبت و کارآمدی در کیفی کردن ارزشیابی ایفا کردند.

با توجه به موارد فوق برای خوانندگان کاملا روشن است که از زمان 1955 تاکنون هیچ گونه مدل جدیدی به جز همان الگوهای قبلی در ارزشیابی (تراکمی و تکوینی) دربافت نظام آموزشگاهی وارد نشده است و متخصصان در طول این سال‌ها تنها به اعمال اصلاحات در محتوای ارزشیابی‌ها بویژه تکوینی اقدام کرده‌اند. بنابراین در هیچ از کشوری و توسط هیچ یک از متخصصان الگویی جدیدی به نام   ارزشیابی کیفی - توصیفی نه معرفی و نه در سطح مدارس اجرا نشده است. برای نمونه اگر در موتور جستجوی یکی از سایت های قدرتمند اینترنت برای مثال Googel ، نام ارزشیابی توصیفی را Discriptive Evaluation تایپ و آن را جستجو کنید. به جز مواردی در حوزه‌ی‌ارزشیابی از برنامه‌ها، در حوزه‌ ارزشیابی از یادگیری هیچ‌گونه مقاله و یا منبع علمی را مبنی بر وجود یا تایید   ارزشیابی کیفی - توصیفی به عنوان یک الگوی جدید ارزشیابی نخواهید یافت.

 

  ارزشیابی کیفی - توصیفی چه چیزی هست؟

1ـ   ارزشیابی کیفی - توصیفی به معنای بازخورد توصیفی است.

  ارزشیابی کیفی - توصیفی مفهومی است که به یکی از عناصر ارزشیابی از یادگیری یعنی بازخوردها اشاره دارد. در مصوبه شورای عالی آموزش و پرورش نیز (یعنی تغییر مقیاس کمی به کیفی) براین نکته اشاره و تاکید شده است. شورای عالی آموزش و پرورش با توجه به تجربه‌ی ناکام ارزشیابی مستمر در مدارس و نیزیافته های پژوهشی بویژه یافته های حاصل از ارزشیابی های به عمل آمده توسط پژوهشگاه به درستی تشخیص داد که اصلاحات باید از مهمترین عنصر ارزشیابی از یادگیری یعنی بازخوردها آغاز شود. از این رو پس از تصویب مصوبه‌ی مذکور به آموزش عمومی ابلاغ کرد تا جهت تحقق اهداف مصوبه نسبت به ارایه‌ی یک طرح کامل اقدام کند. اما متاسفانه به دلیل اینکه مجریان وقت معاونت آموزش عمومی شدیداً تحت تاثیر مشکلات جاری در حوزه‌ی ارزشیابی بودند، طرحی را آماده و به شورای عالی ارایه دادند که نه تنها عنصر بازخورد تراکمی بلکه دیگر عناصر را نیز شامل می‌شد. در واقع این طرح آنچنان کلی بود که خود مجریان و بانیان طرح نیز در اوایل اجرای آن نسبت به تحقق اهداف پیش بینی شده امید چندانی نداشتند. به هرحال ، این طرح که انتظار می رفت مطابق با مصوبه ی شورای عالی  فقط باهدف اصلاح بازخوردهای تکوینی و تراکمی در سطح مدارس آغاز شود و به تدریج به اصلاح دیگر عناصر ارزشیابی تسری پیدا‌کند ،به دلیل شرایط حاکم با تاکید براصلاح کارنامه های پایان ترم تحصیلی یا بازخوردهای تراکمی (نه فرایندی) و ونیز ابزارهای سنجش تراکمی(نه فرایندی) در برخی از مناطق آموزشی مدارس ابتدایی کشور به صورت آزمایشی اجرا شد. اگرچه نتایج ارزشیابی های 5 ساله پژوهشگاه نشان دهنده‌ی تحقق یکی از مهمترین اهداف طرح یعنی کاهش اضطراب امتحان دانش آموزان در اثر تغییر بازخوردهای تراکمی (توصیفی شدن کارنامه های پایان ترم تحصیلی) از نمره به توصیفی بود. اما در دیگر حوزه‌های پیش‌بینی شده  این طرح چون ارتفای سطح کیفی یادگیری  و ارایه ی با زخورد های تکوینی طوری که فرایند یادگیری شناسایی و هدایت شود هنوز موفقیت‌های در حد قابل قبول مطابق با اهداف طرح حاصل نشده بود. بنابراین مطابق با آنچه که شرح آن گذشت، مفهوم   ارزشیابی کیفی - توصیفی از ابتدای فعالیت با هدف اصلاح  عنصر بازخورد ها ی تحصیلی(تراکمی)که اکنون به صورت توصیفی است آغاز شد و به جاست از این مفهوم  نه با اصطلاحاتی چون   ارزشیابی کیفی - توصیفی ( که ممکن است  ذهن را با این چالش روبرو می کند که آیا یک ارزشیابی تحصیلی  که هسته ی مرکزی آن قضاوت ارزشی به قصد  تصمیم گیری  است می تواند توصیفی باشد یا نه؟) بلکه با عنوان طر ح بازخوردهای توصیفی یاد شود.

 2ـ ارزشیابی توصیفی، ارزشیابی تکوینی با رویکرد باخورد توصیفی است.

برای خوانندگان اکنون باید مشخص شده باشد که   ارزشیابی کیفی - توصیفی نه یک الگوی جدید ارزشیابی بلکه تداوم اصلاحات در حوزه‌ی ارزشیابی تکوینی است. ارزشیابی تکوینی به نوعی ارزشیابی اطلاق می‌شود که در آن معلم یادگیری در حال تکوین دانش آموزان را به صورت مستقیم و غیرمستقیم بررسی می‌کند تا از این طریق با شناسایی بدفهمی‌های او و نیز آشنایی با شیوة نظام معنایی او یادگیری معنادار را در او ایجاد و هدایت کند. او برای هدایت یادگیری نیاز دارد تا ماهیت بازخوردهای تحصیلی را تغییر دهد. به عبارت دیگر او نا گریز است به جای استفاده از نمره به عنوان بازخوردی برای هدایت یادگیری از توصیف های کتبی و شفاهی که دقیقا موقعیت یادگیری دانش آموز را در مقایسه با عملکرد قبلی خود یا اهداف از پیش تعیین شده مشخص می کنند برای راهبری یادگیری تا رسیدن به مقصد نهایی که همانا یادگیری کیفی مهارت‌ها و فراوردهای آموزشی است استفاده کند. از اینرو با توجه به توضیحات ارایه شده ضرورت دارد، به جای استفاده از مفهوم "ارزشیابی توصیفی" در مدارس که یک مفهوم نارسا و بدون هویت مشخص است، از مفهوم جامع "ارزشیابی تکوینی با رویکرد توصیفی" که یک مفهوم با قدمت تاریخی و مبانی نظری و  علمی مشخص است استفاده شود.

 

طراحی سؤال 1

اشاره

هر معلمی برای آگاهی از میزان اثربخشی تدریس و ارائه بازخوردهای هدایت کننده به دانش آموزان، نیازمند جمع آوری اطلاعات درباره ی عملکرد تحصیلی آنان است. به همین منظور در این مقاله مطالبی همچون سنجش و اهمیت آن، عملکرد تحصیلی، جهت دهی به آموزش از طریق طراحی سؤال خوب، ویژگی های ابزار سنجش و طرح سنجش مورد بحث قرار گرفته است.

 سرآغاز

همان طور که می دانیم، اصطلاح «سنجش» به معنای فرآیند جمع آوری اطلاعات درباره ی عملکرد تحصیلی و یادگیری دانش آموزان، به منظور تصمیم گیری آموزشی در ارتباط با نحوه ی کمک به تعمیق، بهبود و اصلاح یادگیری آنان است. به این منظور، به روش ها و با استفاده از ابزارهای متنوعی می توانیم اطلاعات مورد نیاز برای سنجش پیشرفت تحصیلی و یادگیری دانش آموزان را جمع آوری کنیم. از جمله ی این روش ها و ابزارها می توان به آزمون های عینی و غیرعینی، فهرست وارسی، مقیاس درجه بندی، پرسش نامه، پروژه، انجام تکالیف، پرسش شفاهی، پوشه ی کارنما و نظایر آن اشاره کرد.

 برای هر معلمی، طراحی و تهیه ی ابزار مناسب به منظور سنجش و به دنبال آن قضاوت درباره ی عملکرد تحصیلی و یادگیری دانش آموزان، از ضروری ترین و تخصصی ترین کارهاست و جزء مهارت های اساسی حرفه ی معلمی به شمار می آید. با وجود این، عده ی بسیار کمی از معلمان قادرند با توجه به اصول علمی و فنی مرتبط با طرح سؤال، سؤال هایی را طراحی کنند. این مسئله ریشه در کیفیت و محتوای برنامه های کارورزی و آموزش هایی دارد که برای معلمان، به منظور آمادگی و کسب مهارت های معلمی ارائه می شود. زیرا در این برنامه ها نیز به آموزش مهارت های اساسی سنجش و ارزشیابی پیشرفت تحصیلی دانش آموزان بهای کمی داده می شود.

 در نتیجه، معلمان به منظور آگاهی از پیشرفت تحصیلی دانش آموزان به روش ها، ابزارها و سؤال هایی متوسل می شوند که پیامد آن، هدایت ناخواسته ی دانش آموزان به سوی یادگیری سطحی محتوای آموزش و در نهایت تربیت دانش آموزان سطحی و کم سواد می شود. در صورتی که اگر معلمان برای سنجش عملکرد تحصیلی دانش آموزان از روش ها و ابزارهایی استفاده کنند که درک و فهم، حل مسئله، استدلال، تفکر، و کاربرد آموخته ها در شرایط واقعی را بسنجند، پیامد آن تربیت دانش آموزانی است که به سوی مطالعه ی عمقی، درک مطالب و ساخت دانش ترغیب می شوند. زیرا چگونگی مطالعه و یادگیری دانش آموزان، به طور مستقیم از ماهیت سنجش عملکرد تحصیلی آنان تأثیر می پذیرد.

 

 

ادامه نوشته

طراحی سوال 2

اشاره

همان طور که می دانیم، سنجش فرایندی نظام دار برای جمع آوری اطلاعات درباره ی عملکرد تحصیلی دانش آموز به منظور تصمیم گیری آموزشی است. به همین دلیل، هر معلمی برای آگاهی از اثربخش بودن تدریس و ارائه ی بازخورد هدایت کننده به دانش آموزان، نیازمند سنجش است. در این مقاله، به منظور بهبود سؤالات طرح شده توسط معلمان، رهنمودهایی برای افزایش روایی، اعتبار و عملی بودن سؤالات ارائه شده اند.

بعد از این که طرح سنجش را مطابق شرح شماره ی قبل تهیه کردیم، باید درباره ی ابزار و نوع سؤال ها برای سنجش عملکرد تحصیلی دانش آموزان تصمیم بگیریم.

 

غالباً برای سنجش هدف های آموزشی در حیطه ی شناختی، از آزمون ( وسیله یا روشی نظام دار برای اندازه گیری نمونه ای از رفتار ) «پیشرفت تحصیلی کتبی» یا به اصطلاح «مداد- کاغذی معلم ساخته» استفاده می شود. در واقع، این گونه آزمون ها دانش و مهارت هایی را اندازه می گیرند که دانش آموز تا لحظه ی اجرای آزمون کسب کرده است. به طوری که هر سؤال آزمون، بخشی از آموخته های دانش آموزان را در زمینه ای خاص اندازه می گیرد که نیازمند یادآوری آن ها به یکی از چهار صورت بازشناسی، فراخوانی، بازسازی و بازنمایی است.

سؤال های آزمون را می توان به طور کلی به دو دسته ی بسته پاسخ و باز پاسخ تقسیم کرد. در نوع بسته پاسخ ( انتخاب کردنی ) معلم هم سؤال و هم پاسخ را در اختیار دانش آموز قرار می دهد و از او می خواهد، پاسخ مناسب را انتخاب کند. اما در نوع باز پاسخ ( جواب دادنی ) دانش آموز باید خودش جواب سؤال را تولید کند.

 

ادامه نوشته

والدین در فصل امتحانات چه باید بکنند

والدین در فصل امتحانات چه باید بکنند

 

 

بیشترین میزان عدم توافقها، ناراحتیها، تیره شدن روابط، تعارضات، دورشدن و فاصله گرفتن والدین و فرزندان در زمان امتحانات است. این نتیجه، حاصل استخراج نتایج پرسشنامه‌ای است که در آن از والدین و فرزندان آنها درخواست شده بود به این سؤال پاسخ دهند: چه مواقعی بیشترین اختلافات بین شما بروز می‌کند؟

ادامه نوشته

تغذیه در ایام امتحان

تغذیه دانش آموزان در دوران امتحان

برای این كه كودك صبح خوبی را شروع كند، احتیاج به صبحانه ای سالم و كامل دارد. برای صبحانه كودك باید از شیر، غلات و نان سبوس داراستفاده شود. خوراكی هایی كه كودك هنگام زنگ تفریح می خورد، باید مناسب و اشتها آور باشد. برای میان وعده ها یا همان زنگ تفریح، باید علاوه بر نان و پنیر از یك نوع  میوه مثل سیب یا سبزیجاتی چون هویج استفاده شود. ماست نیز می تواند به عنوان مكمل غذایی مورد استفاده قرار گیرد. نكته ای كه باید همواره مورد توجه قرار داد ، این است كه كودك بایدهمواره در مدرسه، شیر بنوشد تا كلسیم مورد نیاز بدنش تامین شود. كودك باید در طول روز به اندازه كافی ازشیر و لبنیات استفاده كند( روزانه حداقل نیم لیتر شیر بنوشد) همچنین كودك می تواند در زنگ تفریح از آبمیوه بدون شكر نیز استفاده كند.

بسیاری از والدین نگران تغذیه فرزندان خود در دوران امتحانات هستند. به همین دلیل با دادن مقادیر زیادی غذا به فرزند خود، كالری اضافه بر نیاز به بدن او می رسانند. ولی حقیقت امر این است كه در دوران امتحان ،به دلیل استرس های وارد بر دانش آموزان ، سطح ترشح هورمون آدرنالین در بدنشان افزایش می یابد، از این رو نیاز به مصرف پروتئین دو تا سه درصد افزایش می یابد. زیرا این هورمون باعث افزایش سوخت پروتئین های بدن می شود. اما در عین حال كالری مورد نیاز ، تغییر چشمگیری نخواهد كرد. امروزه بر خلاف تصور همگان ، اثبات شده است كه فعالیت های مغزی و فكری نیازمند به انرژی زیادی نمی باشد. از این رو بهتر است میزان مواد غذایی مصرفی مانند زمان غیرامتحانات باشد و لیكن مصرف مواد پروتئینی خصوصاً پروتئین های غنی با ارزش بیولوژیكی بالا ؛ مانند تخم مرغ، شیر و انواع گوشت  باید تا حدودی افزایش یابد.

ادامه نوشته

برنامه ارزشیابی هماهنگ استانی پایه سوم راهنمایی در   خرداد ماه 1390

برنامه ارزشیابی هماهنگ استانی پایه سوم راهنمایی در   خرداد ماه 1390

دانش آموزان و داوطلبان آزاد  ساعت  شروع :11 قبل از ظهر

ردیف

روز

تاریخ

ماده درسی

1

یک شنبه

1/3/90

قرآن

2

سه شنبه

3/3/90

ریاضی

3

پنج شنبه

5/3/90

دینی

4

شنبه

7/3/90

زبان انگلیسی

5

یک شنبه

8/3/90

حرفه و فن

6

سه  شنبه

10/3/90

علوم تجربی

7

پنج  شنبه

12/3/90

تاریخ

8

دوشنبه

16/3/90

جغرافیا

9

چهار شنبه

18/3/90

عربی

10

پنج  شنبه

19/3/90

املاءفارسی

11

شنبه

21/3/90

اجتماعی

12

یک شنبه

22/3/90

آمادگی دفاعی

13

دوشنبه

23/3/90

انشاء فارسی

 1-ارزشیابی دانش آموزان شیفت قبل از ظهر و بعداز ظهر به طور همزمان در ساعت تعیین شده برگزار می گردد .لذا در مدارسی که آزمون به صورت مختلط برگزار می شود حتماًً ترتیبی اتخاذ نمایند تا محل استقرار پسران و دختران مستقل از هم باشد و از مراقبین متجانس استفاده شود .

2- ارزشیابی دروس طرح جامع هم زمان با ارزشیابی دروس عادی مربوط برگزار می گردد.  

 3-زمان ارزشیابی دروس عملی و شفاهی داوطلبان آزاد با هماهنگی مسئول حوزه کتباًً توسط اداره به داوطلبان اطلاع رسانی شود.

برنامه ارزشیابی هماهنگ استانی دروس پایه های اول و دوم راهنمایی تحصیلی در خرداد 1390

ردیف

پایه تحصیلی

روز

تاریخ

ماده درسی

ساعت شروع نوبت قبل از ظهر  

ساعت شروع نوبت بعد از ظهر

1

دوم  راهنمایی

یک شنبه

8/3/90

حرفه و فن

30/9صبح

13ظهر

2

اول  راهنمایی

چهار  شنبه

18/3/90

عربی 

8 صبح

15ظهر

توضیحات : 1- در مدارسی که آزمون به صورت مختلط برگزار می شود حتماًً ترتیبی اتخاذ نمایند تا محل استقرار پسران و دختران مستقل از هم باشد و از مراقبین متجانس استفاده شود.    2- ارزشیابی بقیه دروس به صورت داخلی و طبق برنامه ارسالی منطقه انجام خواهد شد.   3- ارزشیابی غائبین موجه خردادماه دروس هماهنگ پایه های اول و دوم  به استناد تبصره 3 ماده 6 آیین نامه جدید ارزشیابی تحصیلی دوره راهنمایی به صورت داخلی و توسط مدرسه برگزار می شود.   4- ارزشیابی دروس هماهنگ اول و دوم راهنمایی در مدارس عشایری که قبل از خرداد ماه امتحان خواهند داد بصورت هماهنگ منطقه ای اجرا خواهد شد .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

دریافت نسخه های اینترنتی به صورتoffline

          

۱-آیکن TosifiHelper یک سیتم سالم راکه نسخه جدید را دریافت نموده اجرا نمایید

۲- آیکن ششم یعنی ساخت فایل نصب نگارش جدید مدارس الکترونیکی را انتخاب ومحل

ذخیره سازی را روی دسک تاپ انتخاب نمایید، کلید تایید رابزنید تا فایل روی دسک تاپ ساخته شود.

۳- فایل ساخته شده را در دسک تاپ سیستمی که نگارش(نسخه)جدید ندارد را کپی نمایید.

۴-اکنون آیکن TosifiHelper سیستم خود را انتخاب واجرا کنید.

۵-  آیکن هفتم یعنی دریافت فایل ونصب نگارش جدید را انتخاب و مسیر دسک تاپ را کلیک کنید (توجه

داشته باشید سیستم به اینترنت وصل نباشد وفایل دیگری شبیه به نگارش در دسک تاپ موجود نباشد)

امکان دارد هنگام اجرا پیام خطا صادر شود با ری استارت سیستم مجدداً بازگشته ومراحل رااجرا کنیدتا موفق به دریافت نگارش جدید بشوید.

 منبع: وبلاگ کارشناسی سنجش و ارزشیابی وبلاگ

برنامه امتحانات دی ماه

برنامه ارزشیابی دیماه  ماه 1389 دانش آموزان و داوطلبان آزاد

(متفرقه و طرح جامع ) سوم راهنمايي تحصيلي استان اردبيل

ساعت شروع امتحان : 11 قبل از ظهر

  رديف

روز

تاريخ

مواد امتحاني

ملاحظات

1

سه شنبه

7/10/89

قرآن

 

2

چهارشنبه

8/10/89

رياضيات

 

3

پنج شنبه

9/10/89

املاء فارسی

 

4

شنبه

11/10/89

زبان انگلیسی

 

5

یک شنبه

12/10/89

حرفه و فن

 

6

دو شنبه

13/10/89

علوم تجربی  

 

7

سه شنبه

14/10/89

انشاء فارسی

 

8

چهارشنبه

15/10/89

تاریخ

 

9

پنج شنبه

16/10/89

آمادگی دفاعی( دختران – پسران )

 

10

شنبه

18/10/89

جغرافیا

 

11

یک شنبه

19/10/89

عربی

 

12

دو شنبه

20/10/89

اجتماعی

 

13

سه شنبه

21/10/89

دینی

 

 

اداره سنجش استان اردبیل